TEPEMDE KARA BULUTLAR GEZİNİYOR
RUHUMA SERT RÜZGÂRLAR ESİYOR
GÖZYAŞLARIM YÜREĞİME AKIYOR
KALBİM SIZLIYOR.

AŞK, AŞK DERLERDİ DE ANLAMAZDIM
AŞKA İNANMAZDIM
AŞKIN; AŞK OLDUĞUNU
ÂŞIK OLUNCA ANLADIM.

HER AŞK, AŞK OLMAZMIŞ
AŞKINDA BİR DEĞERİ VARMIŞ
AŞKI YAŞAMAK İÇİN AŞK VARMIŞ
AŞKI YAŞAMAK VARMIŞ
AŞKI RUHUMUZDA YAŞAMAK LAZIMMIŞ



Emrah TUNCER

Yazar: GöLGe on Çarşamba, Şubat 10, 2010. Filed under Şiir . You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0